1. Het Monesterodal
Het Monesterodal is een van de mooiste dalen van het park.
De wandeling naar het meer in dit dal is een prachtige bergwandeling
door soms bijna parkachtig landschap. Het beginpunt ligt bij
het Sant Mauricimeer op ca. 1900 m; hoog genoeg om wat koelte
te brengen als het 1000 meter lager erg warm is. De wandeling
is niet erg zwaar of lang, heel afwisselend en loopt veel
langs water. Zeer geschikt voor kinderen. Aan het eind van
het dal zie je de indrukwekkende bergen Pic de Peguera en
Monestero liggen; wie zin heeft kan daar nog een stukje tegenop.
Wandelen in het Monesterodal (pdf)
2. Meren in de Vall Gerber
Deze wandeling is geschikt om met kinderen (vanaf een jaar
of zes) te doen. Je klimt geleideljk omhoog vanaf de pasweg
over de Bonaigua, het lieflijke Gerberdal in. Alpenweiden,
bos, mooie meren met rotsblokken eromheen, een wild stromende
beek en fraaie rotsplateaus. Het pad is goed te volgen en
afwisselend genoeg om spannend te blijven. Voor echt zwemmen
is het water te koud, maar picknicken aan het meer en pootjebaden
kunnen natuurlijk wel.
Volledige
beschrijving van wandeling 2 (pdf)
3. Wandeling Sant Maurici via Amitges en
Port de Ratera (GR11)
Wandeling in het centrum van het nationaal park Aigues Tortes
met als startpunt het Meer van Sant Maurici. De wandeling
loopt steil omhoog naar de bekende berghut Refugio d’Amitges
en klimt verder door een rotslandschap langs meertjes en over
een puinhelling naar de pas Port de Ratera d’Espot (2550
m). Vanaf deze pas is het uitzicht magnifiek. Je ziet de scherpe
punten van het Saboredomassief en in het oosten de beroemde
Encantats. In juni en oktober kan er sneeuw liggen. De lange
afdaling door het beekdal naar Sant Maurici over de GR11
is prachtig, met afwisselende vegetatie en mooie rustplekken
langs de beek. Steile passages en korte blokkenvelden vereisen
enig klauterwerk. Het laatste uur loop je vooral door het
bos en kijk je uit over het meer.
Sant Maurici
via Amitges en Port de Ratera - G11 (pdf)
4. Van Espot naar de berghut Josep Maria Blanc
Vanaf Espot is de Refugio Josep Maria Blanc (2350 m) een
geschikt doel voor een dagtocht. Het pad loopt gestadig omhoog
en de omgeving verandert mee. Loofbos direct boven Espot,
weiden, naaldbomen en vochtige plateaus hogerop en vanaf 2000
m bergmeren en rotsen. Het is door het hoogteverschil van
1000 meter een pittige tocht, zeker als het warm is. Het terrein
is echter niet moeilijk en het pad is uitstekend te volgen.
Ook kinderen kunnen dit aan. Neem met kinderen twee dagen
voor de tocht en overnacht in de hut.
Aigues
Tortes: Berghut Josep Maria Blanc (pdf)
5. Klauteren langs de Riu de Cabanes
Een heftige en grotendeels eenzame wandeling om het massief
van de Puy de la Bonaigua. De start is eenvoudig met een geleidelijke
klim door het lieflijke Gerberdal, waar veel wandelaars komen.
De klim naar het hoogste punt, de Collada Bassiero op 2700
m, gaat langs een indrukwekkende woestenij van rotsblokken
aan de voet van de Tuc d’Amitges en dan steil omhoog
naar de pas. Het lastigste stuk is de afdaling van de pas
naar het Estany Gran de Cabanes, een urenlange tocht over
blokkenvelden zonder enige markering. Wild en ongerept. Pas
na het Cabanes-meer komt er weer een gewoon pad. Dit is geen
wandeling voor beginners. Onze informatie is gedateerd (we
deden deze wandeling in 1995), maar de kans is groot dat de
situatie ongewijzigd is.
Riu de Cabanes in Aigues Tortes (pdf)
6. Bonaigua - Vall Gerber - Refugio de Amitges
Deze tocht zoekt moeilijker terrein op. Na de aanloop van enkele uren door het idyllische Vall Gerber met prachtige meren kom je in de overweldigende, strenge omgeving van de Bassiero, Amitges en Saboredo. Ze vormen samen een aaneengesloten bergketen met steile hellingen en aan de voet uitgestrekte blokkenvelden. Van het laatste en hoogste stuk van deze tocht zijn twee varianten beschreven. De eerste steekt de keten over via de Coll de Basseiro (2719 m), een smal poortje in de spitsenrij tussen de Pics Basseiro en Pic d'Amitges. (Let op: er is nòg een Collada de Bassiero, ten noorden van de Pics Bassiero; die wordt hier niet bedoeld!) De tweede variant loopt via de Coll Lac Glaçat en maakt de doorsteek bij de Coll Amitges (2790 m), tussen de Pic d'Amitges en de Tuc de Saboredo. De twee routes komen weer samen in het blokkenterrein ten noorden van de Refugio d'Amitges, waar de wandeling eindigt.
Aigues
Tortes: dagtocht 6 (pdf)
7. Een landweg uit de Vall d’Aran: Tredos - Saboredo
- Maurici
Vanuit de Vall d’Aran lopen diverse landwegen in de
richting van het nationaal park Aigües Tortes. Ze leiden
meestal naar een enkel huis of electriciteitsgebouw. Deze
wandeling begint bij Presa de Ruda, vlakbij Tredos (1400 m).
Je loopt ongeveer vijf kilometer over de nauwelijks gebruikte
weg door een langzaam veranderend landschap omhoog. Dan wordt
de weg onberijdbaar, zelfs voor jeeps, en gaat hij over in
een bergpad door groen en soms moerassig terrein. Na 2,5 uur
bereik je de kleine berghut Saboredo op 2200 meter. Vandaar
klim je over alpien terrein met grote meren verder naar de
Port de Ratera (2550 m) en maak je een lange afdaling over
de fraaie route van de GR 11 naar het meer Sant Maurici.
Landweg
naar Aigues Tortes: wandeltocht 7 (pdf)
8. De oude route van Vall de Boí naar het dal van
de Noguera Pallaresa
Het is mogelijk om in één dag het nationaal
park Aigües Tortes y Sant Maurici van west naar oost
door te lopen, van de Vall de Boí naar Espot. Een tocht
van meer dan 7 uur. Je loopt dan over een eeuwenoude verbindingsroute,
die waarschijnlijk met ezels en paarden werd gebruikt en natuurlijk
de makkelijkste weg volgt. De wandeling is daardoor eenvoudig
en laat vooral de meer idyllische delen van het park zien.
Je klimt van 1350 meter tot 2430 meter en ziet de vegetatie
steeds veranderen. In het oostelijk deel heb je uitzicht op
indrukwekkend scherpe bergspitsen.
Noguera Pallaresa (pdf)
9. Beklimming van de Subenuix met rondwandeling
Zware, afwisselende rondwandeling via de top van de Pic de Subenuix, met 2949 meter een van de hoogste bergen in het nationaal park. De tocht loopt van het meer Sant Maurici (1900 m) door bos, over weiden, blokken en puin naar de top van de Subenuix. Het lastigste stuk van de hele tocht is de zeer steile puinhelling naar de pas vlak onder de top. De afdaling volgt een andere, langere route: eerst puinhellingen, dan een fraai groen merengebied, vervolgens de oude pista over de pas Portarró d'Espot naar Sant Maurici.
Beklimming van de Subenuix (pdf)
10. Beklimming van de Pic de Monestero
De beklimming van de Monestero start je bij het Estany de Sant Maurici, waar je met de taxi kunt komen, of bij de vlakbijgelegen hut Ernest Mallafré. Het is een goed bewegwijzerde tocht die begint met een geleidelijke stijging van circa 400 m door het fraaie groene Monesterodal en daarna vrij steil over rotsige paden en blokken verder klimt tot de top van de Monestero.
Beklimming van de Pic de Monestero (pdf)
11. Sant Maurici - Agulla Gran d' Amitges
Deze wandeling start bij het fraaie meer Sant Maurici (1900 m) en loopt gedeeltelijk over een steile weg waarop jeeptaxi's nadrukkelijk aanwezig kunnen zijn. Via het moerassige Estany de Ratera loopt deze weg steil omhoog naar de Refugi d'Amitges (2380 m). Vanaf de meren bij de hut gaat een paadje verder omhoog door een streng, rotsachtig landschap. Het doel is de top van de Agulla Gran d'Amitges, een spitse berg die als een obelisk in het landschap staat maar van de achterzijde zonder veel moeite beklommen kan worden. De route gaat via dezelfde weg terug naar de hut en volgt vandaar een fraai rustig paadje terug naar Sant Maurici.
Sant Maurici - Agulla Gran d' Amitges (pdf)
12. Beklimming van de Agulla Gran d'Amitges, Tuc de Saboredo en de Pic d'Amitges
Drie toppen in één wandeling. De Agulla Gran d'Amitges hoort door zijn opvallende spitse vorm tot de landmarks van het nationaal park, de vlak daarachter gelegen toppen Saboredo en Amitges maken deel uit van een imposante, dreigend grauw gekleurde bergketen met steile wanden, puinhellingen, blokkenvelden en een enkel sneeuwveld. Een rondwandeling door het rotslandschap tussen 2400 en 2800 meter met als start- en eindpunt de berghut Refugi d' Amitges (2380 m).
Beklimming van de Agulla Gran d'Amitges, Tuc de Saboredo en de Pic d'Amitges (pdf)
13. Beklimming van de Tuc de Ratera
Dit is de meest klassieke en gemakkelijkste topbeklimming in het hele nationaal park. De route volgt de goed gemarkeerde GR 11 door het prachtige afwisselende dal van de Riu de Ratera tot de pas Port de Ratera. Vandaar loopt een duidelijk en makkelijk pad over de rotsen omhoog tot de top (2860 m), die een fraai uitzicht biedt.
Beklimming van de Tuc de Ratera (pdf)
14. Beklimming van de Aneto
De Pico de Aneto is met 3404 m de hoogste top van de Pyreneeën. In de rubriek Wandelingen in Aigües Tortes hoort de beklimming van de Aneto eigenlijk niet thuis, want hoewel er veel Catalanen schijnen te zijn die deze berg tot Catalunya rekenen, ligt het massief van de Aneto-Maledeta toch echt in Aragón en buiten het nationaal park Aigues Tortes y Sant Maurici.
Beklimming van de Aneto (pdf)
|
